Wyniki konkursu "Moja Przemiana"Dziękujemy za wszystkie zgłoszenia! Z przyjemnością ogłaszamy, że I nagrodę otrzymuje Emilia Busłowicz (udział w trzygodzinnym warsztacie Codziennie pewna siebie 21.01.2011 o wartości 120 pln). Jury przyznało także dwa wyróżnienia (e-book nt. budowania pewności siebie o wartości 50 pln) dla: Doroty Kapturkiewicz oraz Moniki Gorbaczyńskiej. Gratulujemy Zwyciężczyniom!
Przeczytaj poniżej nagrodzone prace.
I nagroda – Emilia Busłowicz
„Moja przemiana: Kto, jeśli nie Ja”?
No właśnie? Kto, jeśli nie ja? To pytanie i odpowiedź w jednym „oświeciły” mnie pewnego mglistego poranka. Nie miałam ochoty na nic. Kolejny raz stawiałam pytanie o sens życia, sens pracy, nie pomijając sensu związku, aktualnego i poprzednich ogółem.
Było to kolejne już wahanie, kolejny moment gdy opadałam w dół. Pomyślałam wówczas: „co będzie następne?” Czy rzucę sie tym razem w pracę czy może w kolejny związek, a może skupię się na przyjemościach w czasie wolnym, albo zostawię wszystko i wyjadę. Daleko. A potem? Zacznę od nowa!
Takich właśnie „wahnieć” miałam do tej pory mnóstwo. I za każdym razem powracałam do punktu wyjscia. „Life is a rollercoster” – coś w tym jest – pomyślałam.
Jednak ten raz był inny. Nie chciałam już sobie ponownie obiecywać, że:
1. zacznę prowadzić zdrowy tryb życia, by za chwilę nic nie robić w tym kierunku;
2. będę lepszym pracownikiem i w końcu ktoś mnie zauważy i wyniesie „do góry”;
3. tym razem to będzie: prawdziwa miłość;
4. generalnie: samodzielnie ogarnę wszystko i wszystkich. Poczynię zmiany
na lepsze w głównych obszarach mojego życia. Tym razem będzie idealnie.
Nie – to by było oszustwo. Takie obietnice były nierealne i miałam tego pełną świadomość.
Wiec…co zrobiłam?
Zaczęłam od siebie. Po prostu. Powolutku. Zaczęłam od stwierdzenia, że „nic nie muszę”. Wsłuchałam się w siebie, by w niedługim czasie zaufać sobie i swoim wyborom na tyle, by już nigdy nie poddać w wątpliwość sensu swego istnienia czy też pozwolić innym kierować moim życiem.
Nabrałam powietrza: raz, drugi , trzeci, rozluźniłam wszystkie mieśnie, uśmiechnęłam się do siebie w duchu i zaczęłam zmieniać swoje reakcje na świat dzięki lekturze moich „inspiraczy”**. Pomógł mi w tym również odbyty kurs medytacji.
Warto wspomnieć, że pierwsze „inspiracze” i namiary na kurs medytacji otrzymałam od mojego guru życiowego – przyjaciółki ze studiów, również Emilki, za co jestem jej niezwykle wdzięczna.
Proces przebiegał powoli. W danym momencie skupiałam się na jednym obszarze.
Nie próbowałam już, jak wcześniej, zmieniać wszystkiego radykalnie i naraz . Jednak sam fakt określenia moich życiowych wartości i zasad oraz zaufania samej sobie powodował, że mimochodem moje życie zaczęło się układać zgodnie z moim planem.
Moje największe odkrycia jakie poczyniłam w tym czasie to:
1. Byłam, jestem i zawsze będę sama. Ludzie w naszym życiu przychodzą i odchodzą. Rodzą się, umierają, wyjeżdzają, decydują się nas opuścić. Czasami my decydujemy się pozostawić ich. I to jest naturalne. Dopóki nie zaakceptowałam swojej samotności nie umiałam żyć samodzielnie i cieszyć sie w pełni życiem. Podstawą jest nie uzależnianie się od ludzi: „Przyjemnie mi z Toba, ale jeśli odejdziesz też będę szczęśliwa”.
2. Jestem egoistką. Każdy nim jest. I jest to naturalne. Egoistyczna miłość do siebie jest nieodzowna i jest pierwszym krokiem by pokochać innych.
3. Często wolimy ludzi którzy nam współczują, bo kochamy swoj ból i wcale nie chcemy sie zmieniać – najczęściej w obawie przed nieznanym. Zamiast rozdrapywać rany należy skupić się na swoich celach. Wybrać życie w teraźniejszości, a nie przeszłość.
4. Modlitwa ma ogromną moc – kto prosi – dostaje. Jeśli nie jesteśmy wierzący możemy się modlić do swojego wnętrza czy wszechświata. Jest to niezależne od konkretnego wyznania. I pomaga. Zawsze.
5. Od świata otrzymujesz to, co wysyłasz; każdy może być szcześliwy, zdrowy, bogaty – wszystko zależy od naszych myśli i nastawienia, jesteśmy tym o czym myślimy cały dzień.
6. To moj wybór czy bedę szczęśliwa. Tylko ja mogę dać sobie prawo do szczęścia, ale też do płaczu, rozpaczy. Jeśli „boli” mnie sytuacja to tylko dlatego, że pozwolilam innym zadać mi ten ból. Oznacza to, że tak naprawdę zadałam go sama sobie.
7. Doceniaj siebie, wtedy i inni będą. Jeśli nie masz szacunku i wiary dla samego siebie, jeśli pozwalasz innym decydować za Ciebie, nigdy nie bedziesz stabilny wewnętrznie, ani szczęśliwy. Jeśli natomiast znasz swoją wartość, wiesz dokąd zmierzasz i konsekwentnie to realizujesz, staniesz sie zródłem szacunku i inspiracji ludzi dokoła.
8. Wartości i zasady życiowe to podstawa. Każdy pownien je określić i na nich budować swoje cele. Wartości i zasady pomagają nam rownież pozostawać w równowadze duchowej. Są naszą latarnią, która nie pozwala nam zboczyć z trasy.
9. Myślenie strategiczne, długoterminowe jest niezbędne do tego, by osiagnać swoje cele życiowe i być szczęśliwym. Ważne jest tu rownież konsekwentne planowanie i korygowanie swojej scieżki. A do tego potrzeba czasu. Każdej niedzieli 1 godzinę poświęcam na myślenie strategiczne, myślenie o przyszłości i korektę moich planów. Wiem gdzie chcę być za 15, 10, 5 lat. I realizuję mój plan. Konsekwentnie.
Aktualnie jestem radosną osobą, która wierzy, że wszystko o czym marzy, a co zaplanuje, uda się osiagnać. Działam w oparciu o stabilny system moich zasad i wartości.Wiem, że potrafię, a jeśli potrzebuję pomocy, pukam do osób z mojej sieci kontaktów, proszę o wsparcie i zawsze uzyskuję pomoc.
Wiem, dokąd zmierzam. Określiłam swoje wartości i zasady życiowe, a obrany ster
na szczęśliwe życie pomaga mi omijać wszelkie mierzeje.Wiem, kim jestem i pomagam moim przyjaciołom odkryć to samo. I z przyjemnością patrzę jak wzrastają.
Bo kto inny, jeśli nie ja?
Załączniki:
**Inspiracze:
Faza pierwsza: odkrywanie siebie, własnych wartości i zasad, działanie w polu wpływu
S. Covey: 7 nawyków skutecznego działania
Bill Newman: Soaring with eagles, 10 Exciting Keys to Success, How to avoid detours on the road to success, 10 laws of leadership
John Maxwell: Thinking for a change (11 Ways highly Successful People Approach Life and Work)
Antony de Mello: Przebudzenie
Stedman Graham: You can make it happen
Vincent Pale: Moc pozytywnego myślenia
OSHO – „Miłość, wolność, samotność” (i każda inna , która mi wpadła w ręce)
The Secret- film
What the bleep do we know – film
Faza druga: wzrastanie i nabieranie mocy
The Mindgym: wake up your mind
Christopher Flett: Jak mężczyźni postrzegają biznes i kobiety w biznesie
Timothy Ferriss: 4-godzinny tydzień pracy
Wyróżnienie: Monika Gorbaczyńska
Dwa lata temu 23 grudnia wieczorem, tuż przed Wigilią, zobaczyłam na stronie internetowej psa ze schroniska. Miał piękne, ale smutne oczy, w których wprost się zakochałam. Pies był w Zielonej Górze, ja w Warszawie, ale coś mi podpowiadało, że psina nie może zostać sama na święta.
Z pomocą dobrych ludzi znaleźliśmy znajomych, którzy odebrali go ze schroniska i zawiozły do osoby, która przygarnęła go na 2 dni. Szukałam kogoś, kto pomoże mi psa sprowadzić z Zielonej Góry do Warszawy. Oj długo szukałam. Było dość trudno, bo wiedziałam, że pies będzie wymagał leczenia i socjalizacji i nie miałam zbyt wielu pieniędzy na transport. Dodatkowo, postawiłam warunek, że również muszę pojechać. Znalazłam kierowcę, który chętnie za kanapki, kawę z termosu i miłe towarzystwo zdecydował się mi pomóc. 26 grudnia opuściłam moją biesiadującą rodzinę mówiąc im, że wrócę wieczorem, ponieważ mam pewna sprawę do załatwienia i wszystko im wyjaśnię po powrocie. Mimo zmęczenia adrenalina nie pozwalała nam zasnąć. Był tylko jeden przystanek na kawę, kanapki i słodkie bułeczki z czekoladą i tak bez przerwy jazda trwała 4 godziny w jedną stronę. Nie wiedziałam, co zastanę. Nie znałam historii zwierzaka, jednak czułam, że muszę go wziąć. Pies nie był ucieszony, że pakuje go do samochodu – piszczał przez pół drogi. Pomyślałam – „w co ja się pakuję?”. Do domu dojechałam w Wigilię po piętnastej. Rodzina zapytała oczywiście nowego uczestnika kolacji – psa. Odpowiedziałam historię porzuconego w lesie pupila, a ten tymczasem rzucił się na mojego „starego” pieska, który przez następne dwa tygodnie chował się ze strachu pod łóżkiem. Pomyślałam, że nie dam rady, ale jednak coś mi nie pozwalało się poddać – zaczęła się żmudna praca z psami.
Po 3. miesiącach walk psy zmęczone położyły się obok siebie i zasnęły. Zamówiłam im dwie identyczne obroże i psie legowiska, które dowieziono następnego dnia. Od tej chwili psy są nierozłączne. Wtedy zdałam sobie sprawę, że praca z psami jest tym, o czym marzę. Znowu coś mi podpowiedziało, że musze iść na studia podyplomowe z psiej psychologii, ponieważ praca z nimi to moje zadanie w życiu. Koko (psina ze schroniska) jest z nami już 2 lata, ma siostrę Kendi.
Ja od ponad roku zajmuje się psami (wcześniej pracowałam jako asystentka w dużych korporacjach). A to wszystko zaczęło się tak banalnie. Zmęczona postanowiłam sprawdzić, co słychać na Facebooku i kto by pomyślał, że to tak zmieni moje życie.
Wyróżnienie: Dorota Kapturkiewicz
Gdy miałam 19 lat lekarze zdiagnozowali u mnie poważną, przewlekłą chorobę. Choroba to sprawiła, że stałam się pełną kompleksów, nie wierzącą w siebie i swoje możliwości osobą. Przez lata żyłam w przeświadczeniu, że jestem nieatrakcyjna, i bezwartościowa. Na domiar wszystkiego, związałam się z mężczyzną, który bazując na mojej niskiej samoocenie, wykorzystywał mnie, poniżał i obwiniał za wszystko. Niskie zarobki, problemy zdrowotne i brak wiary w siebie powodowały, że tkwiłam w tym toksycznym zwiazku, nie widząc perspektyw na jakąkolwiek poprawę. Tkwiłam w nim i czułam się jak w matnii. Żyłam w nim i czekałam na to, że może w końcu coś się zmieni. I… doczekałam się…
Pewnego „pięknego dnia” zorientowałam się, że mój mąż ma kochankę. Odkrycie tego faktu spowodowało, że nabrałam sił i wiary w siebie. Zrozumiałam, że ja dłużej nie chcę tak żyć; że już dłużej nie chcę być okłamywana, poniżana i manipulowana. Nareszcie uwierzyłam w siebie i wzięłam sprawy w swoje ręce – złożyłam pozew o rozwód. I wiem jedno – nikt tak jak nie zasługuje na to, aby być kochaną i szczęśliwą.
Do 18 stycznia opisz swoją wewnętrzną przemianę, prześlij pracę na adres Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. i wygraj wartościowe nagrody! Celem konkursu jest propagowanie wiary w siebie i swój potencjał poprzez rozwój samoświadomości. Do wygrania udział w warsztacie „Codziennie pewna siebie” 21 stycznia br. o wartości 120 pln oraz II wyróżnienia – e-booki nt. budowania pewności siebie.
Opisz co zmieniło się w Twoim życiu w ciągu ostatnich 2 lat, co było bodźcem tej zmiany. Np. może kiedyś byłaś nieśmiała a teraz jesteś pewna siebie albo wykonywałaś pracę, której nie lubiłaś a teraz robisz to co kochasz? Opisz jak tego dokonałaś. Wybierz najbardziej odpowiednią dla siebie formę: opowiadanie, dziennik, wiersz. Szczegółowy regulamin konkursu znajduje się poniżej.
Regulamin konkursu „Moja Przemiana”
§ 1
Organizator i czas trwania Konkursu
1. Organizatorem i fundatorem nagród konkursu „Moja Przemiana” (zwanego dalej „Konkursem”) jest Instytut Przemiany Patrycja Załug, zwany dalej „Organizatorem Konkursu”.
2. Konkurs rozpoczyna się 5 stycznia 2011 i trwać będzie do 18 stycznia 2011. Ogłoszenie wyników nastąpi 19 stycznia 2011 r.
§ 2
Warunki uczestnictwa w Konkursie
1. Uczestnikiem Konkursu może być każda pełnoletnia osoba fizyczna posiadająca obywatelstwo polskie, która do 18 stycznia 2011 r. prześle na adres Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. pracę konkursową opisującą osobistą przemianę wewnętrzną.
2. Utwory nadesłane na Konkurs muszą stanowić od początku do końca oryginalną twórczość osoby biorącej udział w Konkursie, nie mogą być obciążone prawami ustanowionymi na rzecz osób trzecich. Utwory nadesłane na Konkurs nie mogą w żadnej swojej części stanowić plagiatu, być kopią lub fragmentem jakichkolwiek innych utworów. Utworami konkursowymi nie mogą być teksty, które w całości były publikowane w którymkolwiek z mediów.
3. Naruszenie przez uczestnika Konkursu któregokolwiek z wymienionych powyżej warunków uczestnictwa w Konkursie, spowoduje utratę prawa do otrzymania nagrody. W przypadku zaistnienia okoliczności wymienionych w § 2 pkt 2 uczestnik Konkursu będzie zobowiązany do zwrotu otrzymanej nagrody.
§ 3
Cel Konkursu i tematyka prac
1. Celem Konkursu jest propagowanie wiary w siebie i swój potencjał poprzez rozwój samoświadomości.
3. Formą dopuszczającą Utwór do Konkursu jest opowiadanie, dziennik, wiersz.
§ 4
Zasady Konkursu
1. Aby wziąć udział w Konkursie, należy przesłać do 18 stycznia 2011 r. na adres Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. pracę konkursową.
2. Objętość pracy nie powinna przekraczać 10 stron maszynopisu (Times New Roman 12 pkt.).
3. W Konkursie wezmą udział Utwory napisane w języku polskim.
4. Konkurs jest imienny. Utwór powinien być podpisany imieniem i nazwiskiem na każdej stronie. Dane autora przesłane w mailu powinny zawierać: imię, nazwisko, telefon kontaktowy, adres e-mail.
5. Do 19 stycznia 2011. jury spośród nadesłanych Utworów wyłoni (większością głosów) trzy, którym przyzna odpowiednio nagrody wymienione poniżej.
6. Ogłoszenie wyników Konkursu nastąpi najpóźniej 19 stycznia 2011 r. poprzez zamieszczenie na stronach www Organizatora Konkursu (www.instytutprzemiany.pl, www.kobietyisukces.pl) informacji o rozstrzygnięciu Konkursu, zawierającej tytuły nagrodzonych Utworów oraz imiona i nazwiska autorów.
7. W Konkursie przewidziano następujące nagrody:
nagroda I: udział w trzygodzinnym warsztacie Codziennie Pewna Siebie 21.01.2011 o wartości 120 pln
2 wyróżnienia: e-book Codziennie Pewna Siebie nt. budowania pewności siebie o wartości 50 pln
8. Jury ma również prawo do nieprzyznania którejkolwiek, jak i wszystkich nagród lub innego rozdziału nagród i wyróżnień.
9. Utwory, które wzbudziły zainteresowanie Organizatora Konkursu, jednak nie zostały nagrodzone, mają również szansę na publikacje. W takim przypadku Oganizator Konkursu skontaktuje się z autorem Utworu najpóźniej w ciągu 1 roku od zakończenia Konkursu.
§ 5
Odbiór nagrody
1. Nagrodę może odebrać Uczestnik Konkursu, którego praca została nagrodzona lub osoba przez niego notarialnie upoważniona do odbioru nagrody. Nieodebranie nagrody w ciągu 60 dni będzie traktowane jako rezygnacja z nagrody. W przypadkach szczególnych (wypadki losowe) Organizator Konkursu może przedłużyć termin odbioru nagrody.
2. Nagrody zostaną wręczone najpóźniej w terminie do 20 stycznia I nagroda oraz do 30 marca 2011 r. wyróżnienia.
§ 6
Postępowanie reklamacyjne
1. Decyzja jury, co do wskazania laureatów Konkursu oraz przyznania im nagród jest ostateczna.
§ 7
Postanowienia końcowe
1. Regulamin niniejszego Konkursu dostępny jest na stronie Organizatora www.instytutprzemiany.pl
2. Osobą odpowiedzialną za Konkurs ze strony Organizatora Konkursu jest Patrycja Załug, tel. 721 761 769.
3. Przesyłając Utwór na Konkurs, Uczestnik potwierdza, że wyraża zgodę na zasady Konkursu zawarte w niniejszym Regulaminie. Wysyłając zgłoszenie na Konkurs, Uczestnik wyraża zgodę na wykorzystywanie swoich danych do celów Konkursu, ma jednocześnie prawo wglądu do nich i ich poprawiania.
4. W sytuacjach wyjątkowych Organizator zastrzega sobie prawo zmiany niniejszego Regulaminu.
5. W sprawach nieuregulowanych niniejszym Regulaminem zastosowanie znajdują odpowiednie przepisy prawa.
